Nawigacja w świecie logistyki

W "Nawigacji po logistyce" dzielę się moją wieloletnią wiedzą oraz praktycznymi wskazówkami, które pozwolą Ci zoptymalizować operacje logistyczne w Twojej firmie. W każdym odcinku skupiam się na zagadnieniach związanych z intralogistyką – od audytów magazynowych, poprzez wdrażanie systemów WMS, aż po innowacyjne metody optymalizacji procesów i redukcji kosztów operacyjnych.Podczas podcastu omawiam konkretne przykłady z życia, wskazując na błędy, które często pojawiają się w codziennej pracy magazynów, oraz prezentuję narzędzia i metody, które pomagają je eliminować. Podcast skierowany jest do kierowników magazynów, dyrektorów logistyki i SCM, menedżerów operacyjnych, właścicieli oraz prezesów firm – osób, które szukają sprawdzonych rozwiązań i praktycznych porad, by poprawić efektywność operacyjną oraz wdrożyć nowoczesne technologie w intralogistyce.Dzięki moim analizom dowiesz się, jak przeprowadzić audyt intralogistyki, jakie KPI monitorować, jak reorganizować p

Nawigacja w świecie logistyki is a business podcast hosted by Piotr Susz, with 82 episodes on record and a Required Pod Score of 82. PitchCentric scores this show on Booking Probability, Listen Score, and live audience signals refreshed every 24 hours.

Piotr Susz hosts Nawigacja w świecie logistyki, a business show with 82 episodes published.

Our AI reads these to draft pitches. Use them as grounding for a pitch that cites a real guest and a specific topic.

• 

  Nawigacja w świecie logistyki

  Sztuczna inteligencja. Rewolucja, bańka i cmentarz wdrożeń jednocześnie

  Jul 29, 202645 min

  Pracownik przygotowuje analizę w kilka minut. Potem dokument czeka trzy dni, przechodzi cztery akceptacje i trafia na dwa spotkania. Firma ogłasza sukces sztucznej inteligencji, a klient nadal czeka tyle samo. W tym odcinku rozbieram pytanie, które słyszę od prezesów coraz częściej: czy to wszystko zaraz się zawali i czy w takim razie warto teraz cokolwiek wdrażać. Odpowiedź jest niewygodna, bo brzmi "i tak, i nie". Sztuczna inteligencja może być jednocześnie rewolucją technologiczną, bańką inwestycyjną i cmentarzem źle zrobionych wdrożeń. Te trzy rzeczy nie wykluczają się wzajemnie. Omawiam pięć problemów, które psują dzisiejszą dyskusję i psują wdrożenia w firmach. Pierwszy: pomieszane rachunki. Strata producenta modelu nie dowodzi, że automatyzacja reklamacji nie ma sensu. Rosnące przychody z chmury nie dowodzą, że każda inwestycja się zwróci. Rachunek użytkownika, producenta modelu, właściciela infrastruktury i inwestora to cztery różne biznesy. Nikt w firmie produkcyjnej nie ocenia opłacalności maszyny na podstawie rentowności jej producenta. Drugi: dobra technologia w złej inwestycji. Gorączka kolejowa z tysiąc osiemset czterdziestego piątego roku pokazała, że można trafnie przewidzieć kierunek gospodarki i jednocześnie źle wybrać projekt, lokalizację i cenę wejścia. Tory zostały, pieniądze części inwestorów nie. Ten sam mechanizm widzę dziś w centrach danych i w magazynach budowanych na życzeniowych prognozach. Trzeci: nowy silnik w starej fabryce. Wymiana napędu parowego na elektryczny bez zmiany układu maszyn nie dała skoku produktywności. Dokładnie to robią firmy dokładające asystenta do procesu z czterema akceptacjami. Jedna czynność przyspiesza, czas realizacji stoi. Pytanie kontrolne: który etap procesu ZNIKNIE po wdrożeniu, a nie tylko wykona się szybciej. Czwarty: infrastruktura, która tanieje. Światłowody z końca lat dziewięćdziesiątych pokazały, gdzie ostatecznie ląduje wartość. Nie u właściciela przewodu, a u firm, które zbudowały na nim użyteczne usługi. Dlatego dane, reguły kontroli i historia decyzji powinny zostać po stronie przedsiębiorstwa, a model ma być elementem wymiennym. Piąty: poszarpana granica kompetencji. Model działa świetnie w jednym zadaniu i myli się w bardzo podobnym, nie sygnalizując tego. Odpowiada tak samo płynnie i pewnie. Poprawna i błędna decyzja wyglądają równie profesjonalnie. Trzeba wiedzieć, gdzie w procesie błąd jest prawdopodobny, wykrywalny i kosztowny. Na koniec dziewięć braków, które zabijają pilotaże: brak kosztu bazowego, brak zdefiniowanego problemu, brak wartości docelowej, brak właściciela procesu, brak planu przejścia do normalnej pracy, brak kontroli jakości, niepoliczony koszt nadzoru człowieka, niepoliczony koszt błędu i brak integracji z systemem transakcyjnym. Do tego mój scenariusz bazowy: co realnie może się zawalić, kto zniknie z rynku i dlaczego sukcesem sztucznej inteligencji będzie jej zbanalizowanie. Nikt nie mówi dziś z dumą, że wdraża bazę danych. Trzy rzeczy do sprawdzenia w poniedziałek: dokładny koszt jednego przypadku procesu, nazwisko właściciela decyzji i koszt jednego błędu. Bez nich rozmawiamy o możliwościach modelu. Z nimi zaczynamy zarządzać inwestycją. 00:00 Wprowadzenie 02:26 Problem pierwszy: pomieszane rachunki 04:56 Kto tu naprawdę jest pod wodą 07:02 Producent modelu i cena inteligencji 09:26 Problem drugi: dobra technologia w złej inwestycji 13:23 Problem trzeci: nowy silnik w starej fabryce 16:46 Co naprawdę znaczy przeprojektować proces 20:15 Problem czwarty: infrastruktura, która tanieje 25:03 Problem piąty: poszarpana granica kompetencji 29:09 Wdrożenie, które nie ma wyniku 31:46 Dziewięć braków, które zabijają pilotaż 36:56 Co może się zawalić i scenariusz bazowy Kontakt i więcej: https://locura.pl https://www.linkedin.com/in/piotrsusz/ https://www.linkedin.com/company/locura-consulting Przeczytaj artykuł do tego odcinka na blogu: https://locura.pl/publikacje/ Newsletter LinkedIn - więcej treści eksperckich: https://www.linkedin.com/in/piotrsusz/recent-activity/newsletter/ Nasze narzędzia: https://locura.tech - ekosystem narzędzi logistycznych https://app.locura.tech - Modeler 3D https://pronostico.locura.tech - Pronostico https://consenso.locura.tech - Consenso Treść opracowana z wykorzystaniem AI i zatwierdzona redakcyjnie. This episode includes AI-generated content.

  ListenShow Notes
• 

  Nawigacja w świecie logistyki

  Zmierzch konsultingu w starym stylu. Korzystaj z narzędzi albo giń.

  Jul 16, 202634 min

  Sala konferencyjna, slajd z trzema strzałkami i czterema kolorami, konsultant omawia go od dwudziestu minut. A analityk klienta ma już w systemie odpowiedź na pytanie, które właśnie otwiera kolejny warsztat. Ten obrazek świetnie pokazuje, co dzieje się dzisiaj w konsultingu. Zmienił się układ sił, tylko część branży jeszcze tego nie zauważyła. Przez kilkanaście lat pracowałem w konsultingu operacyjnym i logistycznym. Używałem Excela, notatnika, PowerPointa i warsztatów przy kawie. Excel nie popełnił żadnej zbrodni. Problem zaczyna się wtedy, gdy narzędzie sprzed dwóch dekad staje się elementem tożsamości zawodowej, a każda próba zmiany jest traktowana jak atak na honor konsultanta. W tym odcinku rozbieram ten mechanizm na części, bez owijania w bawełnę. Nie mówię o ludziach z nazwiska. Nie o wieku. Nie o tym, kto zna najnowszą nazwę modelu. Mówię o modelu pracy, który zarabiał na powolności, ręcznych czynnościach i liczbie dni spędzonych przy stole. Ten model coraz słabiej odpowiada na jedno pytanie klienta: za co właściwie płacę. Zaczynam od teatru metodyki. To sytuacja, w której forma ma przekonać klienta, że za kolorowymi polami musi kryć się głęboka myśl. Duży okrąg, mniejszy okrąg, strzałka prowadząca do prostokąta z napisem wartość. Wszystko ma cień, jeden element jest zielony, bo zielony oznacza rozwój. Dobra prezentacja porządkuje decyzję, pokazuje dane, założenia, warianty i konsekwencje. Tylko że do tego potrzeba analizy. Sam szablon z elegancką czcionką nie wytwarza wiedzy. A stara szkoła często odwracała kolejność: najpierw powstawała struktura slajdów, później szukano treści, która wypełni pola. Do tego dochodzi anegdota z wdrożenia sprzed dwudziestu lat, opowiadana na każdej konferencji jako świeży przykład. Doświadczenie działa wtedy, gdy pozwala szybciej rozpoznać mechanizm. Nie działa, gdy zastępuje obserwację aktualnej sytuacji. Drugi wątek to archeologia analityczna. Konsultant przychodzi zbadać nowoczesną operację, a jego sposób pracy przypomina wykopaliska. Notatnik służy do zapisu obserwacji i nadal jest potrzebny, obserwacja procesu na miejscu pokaże to, czego dane nie powiedzą: że operator obchodzi regał, bo przejście zastawiono paletą, że skaner traci zasięg w konkretnej strefie. Ale notatnik nie może być głównym silnikiem analitycznym projektu. Tymczasem nadal spotyka się arkusz z zakładkami wersja nowa, wersja nowa dwa, ostateczna i ostateczna poprawiona. W jednej komórce formuła odwołująca się do pliku, którego nie ma. Ten arkusz zna więcej magazynów niż część zespołu, tylko nie pamięta, które założenia należały do którego klienta. Precyzja zapisu z dwoma miejscami po przecinku nie oznacza poprawności obliczenia. Do tego dochodzą setki godzin warsztatów i wywiadów tam, gdzie dane operacyjne klienta odpowiadają na te same pytania w kilka dni. Rozmowy pokazują, dlaczego coś się dzieje. Dane pokazują, co się dzieje. Błąd polega na tym, żeby zaczynać od wielu godzin rozmów, zanim ktokolwiek sprawdzi dostępne dane. Trzeci problem to konsulting po terminie ważności. Raport oddawany po trzech miesiącach, nieaktualny w dniu przekazania. W międzyczasie klient zmienia plan sprzedaży, zatrudnienie, dostawcę albo zasady pracy na zmianie. A raport jedzie według planu i w dniu prezentacji opisuje stan, który już nie istnieje. Tempo pracy nie jest ozdobą projektu, w operacjach wpływa na wartość wyniku. Decyzja podjęta za późno może być tak samo zła jak decyzja oparta na błędnych danych. Stara szkoła lubiła utożsamiać czas z głębią: skoro projekt trwał długo, musiał być dokładny, skoro raport był gruby, musiał być wartościowy. To są wskaźniki wysiłku. Klient potrzebuje wskaźników wyniku. Tu mieści się też autentyczność rozumiana jako odmowa korzystania z narzędzi. Klient nie zamawia ceremonii ręcznego wytwarzania dokumentu. Zamawia diagnozę, decyzję, projekt albo poprawę wyniku. Odpowiedzialność za to, co się dostarcza, jest autentycznością. Unikanie narzędzi nią nie jest. Czwarty wątek to kult stażu. Duma z dwudziestu lat doświadczenia w Excelu połączona z nieumiejętnością zadania własnym danym jednego sensownego pytania. Sprawność w obsłudze arkusza nie zastępuje myślenia analitycznego. Najtrudniejszą częścią analizy jest zadanie pytania, które ma związek z decyzją, a nie wybór formuły. Co powoduje wzrost czasu realizacji. W którym miejscu powstaje zmienność. Które zamówienia generują największy koszt obsługi. Nowe narzędzia obniżają koszt technicznego wykonania analizy, dlatego rośnie znaczenie jakości pytań. Człowiek, który widział wiele operacji, szybciej rozpozna wynik niemożliwy, zauważy, że model nie uwzględnia sezonowości, zapyta o zwroty, braki i awarie. Taki człowiek z nowymi narzędziami jest bardzo trudnym konkurentem. Piąty i najważniejszy wątek dotyczy pieniędzy. Wycena projektu według liczby przesiedzianych dni, a nie według dostarczonego efektu. W modelu godzinowym szybsza praca jest dla sprzedawcy problemem. Ten sam mechanizm widać w branży informatycznej, gdzie mówi się już o końcu software house'ów w znanej formie, bo sprzedaż godzin programistów przestaje się bronić. Konsulting starej szkoły fakturuje wysiłek. Klient kupuje decyzję i efekt, nie kupuje potu, zmęczenia ani obecności przy stole. To nie znaczy, że każde rozliczenie godzinowe jest złe. Problem pojawia się, gdy model godzinowy służy ukrywaniu braku wydajności. W LOCURA wybraliśmy zwiększenie zakresu, a nie ukrywanie oszczędności czasu. Narzędzia sztucznej inteligencji pracują u nas produkcyjnie, wspierają analizę danych operacyjnych, budowę scenariuszy, symulacje, prognozy i dokumenty projektowe. Cena dla klienta się nie zmieniła. Zmieniło się to, co klient dostaje w tej cenie. Na końcu tłumaczę, co naprawdę się kończy. Sztuczna inteligencja nie zabije konsultingu. Może zakończyć wygodny okres, w którym ręczna praca była przedstawiana jako ekspertyza, a liczba godzin jako dowód wartości. Dobry konsultant nadal będzie potrzebny, być może bardziej niż wcześniej. Ktoś musi rozumieć organizację, proces, dane i zachowania ludzi. Ktoś musi odróżnić wynik prawdopodobny od elegancko opisanego nonsensu. Zmienia się sposób wykonania tej pracy. W odcinku dostajesz też trzy pytania kontrolne do zadania własnemu doradcy w poniedziałek: za co realnie płacisz, jak wygląda praca z danymi i czy model rozliczenia zachęca dostawcę do szybszego rozwiązania problemu. Jeśli twój konsultant albo twój software house nadal wycenia projekt w godzinach, zapytaj, za co dokładnie płacisz: za efekt, czy za czas, w którym on nie używa narzędzi. Kontakt i więcej: https://locura.pl https://www.linkedin.com/in/piotrsusz/ https://www.linkedin.com/company/locura-consulting Przeczytaj artykuł do tego odcinka na blogu: https://locura.pl/publikacje/ Newsletter LinkedIn - więcej treści eksperckich: https://www.linkedin.com/in/piotrsusz/recent-activity/newsletter/ Nasze narzędzia: https://locura.tech - ekosystem narzędzi logistycznych https://app.locura.tech - Modeler 3D https://pronostico.locura.tech - Pronostico https://consenso.locura.tech - Consenso 00:00 Wprowadzenie 04:09 Teatr metodyki 08:16 Archeologia analityczna 13:00 Konsulting po terminie ważności 17:16 Kult stażu 21:21 Wycena wysiłku zamiast efektu 27:41 Co naprawdę się kończy Treść opracowana z wykorzystaniem AI i zatwierdzona redakcyjnie. This episode includes AI-generated content.

  ListenShow Notes
• 

  Nawigacja w świecie logistyki

  Cło 3 euro na Temu i Shein. Lokalna realizacja zamówień w Polsce.

  Jul 8, 202640 min

  Jedna linijka cła w koszyku wygląda jak temat dla księgowości. W praktyce może przestawić pracę magazynów, operatorów, przewoźników i firm handlowych, które żyją z taniej drobnicy. W tym odcinku pokazuję, co dla polskich magazynów oznacza koniec zwolnienia de minimis dla przesyłek spoza Unii i ryczałtowe cło liczone po 3 euro za każdą pozycję w zgłoszeniu celnym. Nie za paczkę. To jest różnica, która może zmienić zachowanie klienta przy kasie i wymusić lokalną realizację zamówień bliżej rynku. Jeżeli klient kupuje kilka różnych drobiazgów z platform typu Temu, Shein albo AliExpress, koszt w koszyku może nagle przestać wyglądać jak drobny dodatek. W transkrypcji pojawia się prosty przykład: dziesięć różnych produktów za około 200 PLN może oznaczać około 130 PLN samego cła. Taka paczka przestaje być tania jeszcze przed płatnością. Platformy nie będą spokojnie patrzeć, jak dodatkowy koszt psuje konwersję. Będą szukać sposobu, żeby zapas stał bliżej klienta, najlepiej już w Unii, często w Polsce. I tutaj zaczyna się część, która interesuje logistykę. Lokalna realizacja zamówień to nie tylko więcej paczek do wysłania. To więcej SKU, więcej małych linii zamówień, więcej pobrań, więcej kontroli wariantu, więcej pakowania, więcej zwrotów i więcej presji na okna odbioru przewoźników. Na ekranie klienta zmienia się jedna linijka. Na hali zmienia się rytm pracy. Najłatwiej pomylić tę zmianę z podatkiem. Księgowość sprawdzi stawki, dział prawny przeczyta przepisy, sprzedaż zmieni komunikat przy kasie. Tylko że koszt bardzo szybko zejdzie do magazynu. Jeżeli towar ma leżeć lokalnie, ktoś musi go przyjąć, opisać, odłożyć, znaleźć, sprawdzić, zapakować, wysłać i przyjąć z powrotem po zwrocie. Przy drobnicy każda z tych czynności jest mała. Razem potrafią zjeść marżę. W materiale omawiam, dlaczego koszyk zaczyna sterować magazynem. Gdy klient widzi dopłatę przy płatności, platforma próbuje usunąć tarcie. Najprostsza droga to przesunięcie zapasu bliżej rynku. To oznacza, że polski magazyn może dostać więcej lokalnej pracy, ale nie każdy magazyn będzie na nią gotowy. Hala z wolnym regałem nie jest jeszcze halą gotową na drobnicę platformową. Przy małych produktach często brakuje nie miejsca paletowego, tylko powierzchni operacyjnej: stołów, buforów, pojemników, drukarek, skanerów i sensownej drogi paczki do przewoźnika. Drugi temat to rola importera. Jeżeli ktoś zostaje importerem, bierze na siebie znacznie więcej niż wpis w dokumencie. Musi pilnować danych produktu, kraju pochodzenia, materiału, klasyfikacji, zgodności, etykiet i reklamacji. Magazyn, który przyjmuje towar bez porządnych danych, zaczyna poprawiać cudzą kartotekę własnymi ludźmi. To praca, której często nie ma w cenniku, a później pojawia się jako nadgodziny, korekty, blokady towaru i kolejka zwrotów. Dlatego przed przyjęciem klienta platformowego nie pytałbym tylko o liczbę paczek dziennie. Poprosiłbym o próbkę indeksów, zdjęcia, wymiary, wagę, jednostkę sprzedaży, jednostkę magazynową, kraj pochodzenia, materiał i zasady zwrotu. Potem wziąłbym kilkanaście produktów i sprawdził, czy pracownik na przyjęciu potrafi połączyć fizyczny towar z rekordem w systemie bez zgadywania. Jeżeli nie potrafi, problem nie zniknie przy większej skali. On po prostu urośnie. Trzeci wątek to powierzchnia operacyjna. Drobny towar może zajmować mało miejsca na regale i bardzo dużo czasu w procesie. Produkt trzeba dotknąć na przyjęciu, przy odłożeniu, przy kompletacji, przy pakowaniu, przy sortowaniu i przy zwrocie. Jeżeli każda linia zamówienia oznacza osobny spacer, osobny skan i osobną decyzję pakowacza, lokalna realizacja zamówień zaczyna kosztować więcej, niż pokazuje stawka za paczkę. W odcinku mocno stawiam tezę: przy tej fali nie wygra ten, kto ma tylko metry. Wygra ten, kto rozumie koszt jednej linii zamówienia. To brzmi mniej efektownie niż nowy kontrakt, ale właśnie tam siedzi wynik. Jedna linia to pobranie, kontrola, pakowanie, ryzyko błędu i potencjalny zwrot. Jeśli firma tego nie policzy, będzie miała obrót, ale bez marży. Czwarty temat to wybór kategorii. Lokalny zapas nie przeniesie się do Polski równomiernie. Platformy będą wybierały produkty, które da się utrzymać blisko klienta bez rozwalenia operacji. Drobna elektronika wymaga kontroli wariantów. Tekstylia wymagają obsługi rozmiarów, kolorów i zwrotów. Dekoracje wymagają ostrożnego pakowania. Akcesoria domowe wymagają dobrych zdjęć i jasnych jednostek sprzedaży. Każda kategoria wygląda podobnie na poziomie paczki. Na hali każda pracuje inaczej. Piąty temat to przewoźnik. Przy lokalnej realizacji zamówień przewoźnik bardzo szybko pokaże, czy magazyn ma rytm. Jeżeli paczki zamykają się po czasie odbioru, bliskość geograficzna traci wartość. Towar stoi w Polsce, ale klient nadal czeka. WMS powinien wiedzieć, który przewoźnik obsługuje zamówienie, zanim pracownik zacznie pakować. System powinien podpowiedzieć opakowanie, wymusić etykietę i skierować paczkę do właściwego bufora. Jeżeli decyzja zapada dopiero przy stole, pakowacz staje się dyspozytorem transportu. To nie działa dobrze przy większym wolumenie. Szósty temat to cennik. Prosta stawka za paczkę wygląda wygodnie, ale przy drobnicy potrafi być pułapką. Paczka jest ostatnim śladem pracy. Przed nią jest przyjęcie, identyfikacja wariantu, uzupełnienie danych, odkładanie, kompletacja, kontrola, pakowanie, sortowanie, korekta etykiety i obsługa zwrotu. Standard można wycenić prosto. Wyjątki trzeba nazwać osobno. Brak wymiaru, błędna etykieta, produkt bez zdjęcia, zwrot bez identyfikacji, zmiana opakowania po starcie - to nie są drobiazgi. To praca człowieka. Jeżeli prowadzisz magazyn, operatora logistycznego albo firmę handlową, zrobiłbym prosty test. Weź trzydzieści ostatnich zamówień drobnicowych i przejdź je linia po linii. Ile razy ktoś dopisał coś ręcznie? Ile razy szukał produktu poza systemem? Ile razy pakowacz musiał sam wybrać opakowanie? Ile razy zwrot czekał na decyzję? Ile razy paczka po zamknięciu była jeszcze przenoszona, sortowana albo poprawiana? To pokaże prawdziwy koszt szybciej niż średnia stawka za paczkę. Na fali drobnicy zarobią te magazyny, które przygotują bramkę wejścia dla klienta: dane produktu, odpowiedzialność importera, zasady etykiet, obsługę zwrotów, limity przyjęcia, godziny odcięcia i ceny za wyjątki. Reszta może złapać wolumen, a potem odkryć, że każda kolejna paczka dokłada pracy, której nikt nie sprzedał. Timeline: 00:00 Cło w koszyku i decyzje dla magazynu 02:24 Koszyk zaczyna sterować magazynem 07:57 Kto zostaje importerem, ten bierze na siebie operację 13:45 Powierzchnia operacyjna stanie się droższa niż regał 20:08 Lokalny zapas wybierze kategorie 26:00 Przewoźnik rozliczy twój bałagan 32:01 Cennik musi widzieć wyjątki Kontakt i więcej: https://locura.pl https://www.linkedin.com/in/piotrsusz/ https://www.linkedin.com/company/locura-consulting Przeczytaj artykuł do tego odcinka na blogu: https://locura.pl/publikacje/ Newsletter LinkedIn - więcej treści eksperckich: https://www.linkedin.com/in/piotrsusz/recent-activity/newsletter/ Nasze narzędzia: https://locura.tech - ekosystem narzędzi logistycznych https://app.locura.tech - Modeler 3D https://pronostico.locura.tech - Pronostico https://consenso.locura.tech - Consenso

  ListenShow Notes
• 

  Nawigacja w świecie logistyki

  Cyfryzacja logistyki bez przepalania budżetu. Od czego zacząć w magazynie?

  Jun 15, 202631 min

  Cyfryzacja logistyki nie zaczyna się od zakupu dużego systemu ani od prezentacji dostawcy. Zaczyna się od jednego uczciwego pytania: gdzie w magazynie albo transporcie codziennie uciekają czas, pieniądze i nerwy? W tym odcinku pokazuję, jak podejść do cyfryzacji praktycznie. Bez wielkiego budżetu na start. Bez kupowania wszystkiego naraz. Bez udawania, że firma musi mieć idealne dane, własny dział informatyki i pełną gotowość organizacji, zanim zrobi pierwszy sensowny krok. Największy błąd, który widzę w rozmowach o cyfryzacji, polega na tym, że firmy zaczynają od narzędzia. Ktoś widzi system u konkurencji. Ktoś był na konferencji. Ktoś dostał ofertę, która wygląda rozsądnie. I nagle organizacja zaczyna dopasowywać swoje problemy do funkcji systemu, zamiast dobrać narzędzie do konkretnego wąskiego gardła. To prosta droga do przepalenia budżetu. Dlatego w odcinku wracamy do początku. Najpierw mapa procesu. Potem policzenie strat. Dopiero później decyzja, czy potrzebna jest awizacja dostaw, model magazynu w trzech wymiarach, prognozowanie popytu, system premiowania oparty na danych albo integracja z ERP i WMS. Kolejność ma znaczenie. Kiedy ją odwrócisz, płacisz za technologię, która może być dobra, ale nie rozwiązuje tego problemu, który naprawdę boli. Mówimy o bałaganie w danych. To temat, którego firmy często się wstydzą, a zupełnie niepotrzebnie. Dane w arkuszach, nazwy towarów zapisane na kilka sposobów, stany magazynowe różniące się od rzeczywistości, wiedza trzymana w głowie jednej osoby - to nie jest wyjątek. To codzienność w wielu magazynach. Wniosek jest prosty: nie trzeba sprzątać wszystkiego naraz. Trzeba uporządkować ten fragment danych, który jest potrzebny do pierwszego wdrożenia. Jeżeli problemem jest korek przy rozładunku, nie zaczynasz od historii sprzedaży. Zaczynasz od informacji o dostawach, oknach czasowych, rampach, przewoźnikach i opóźnieniach. Jeżeli problemem jest zamawianie na wyczucie, wtedy potrzebujesz historii sprzedaży, stanów, czasu dostawy, minimów logistycznych i segmentacji asortymentu. Cel decyduje o zakresie porządkowania danych. Duży fragment odcinka poświęcam awizacji. To jeden z tych tematów, które wyglądają banalnie, dopóki codziennie rano przy rampie nie stoją trzy ciężarówki na tę samą godzinę. Problem zwykle nie leży w tym, że ludzie się nie starają. Problem leży w tym, że informacja o dostawach siedzi w mailach, telefonach i głowie jednej osoby. Kiedy ta osoba znika z procesu, znika też cały plan. Awizacja przenosi planowanie do wspólnego kalendarza, w którym dostawca albo przewoźnik rezerwuje wolne okno, a magazyn widzi cały dzień z góry. Rozmawiamy też o projektowaniu magazynu. Papierowy rzut hali potrafi wyglądać pięknie, ale magazyn nie działa na papierze. Działa w przestrzeni, z ludźmi, wózkami, regałami, promieniami skrętu, wysokością składowania i trasami przejazdu. Jeżeli układ magazynu zostanie zatwierdzony tylko na płaskim rysunku, błąd może wyjść dopiero po montażu regałów. Wtedy poprawka nie kosztuje kilku kliknięć. Kosztuje ekipę, przestój, nerwy i często bardzo realne pieniądze. Kolejny temat to zapasy. W firmach handlowych i dystrybucyjnych często widzę ten sam paradoks: półki są pełne, kapitał stoi w towarze, a najważniejszych pozycji i tak brakuje. Przy tysiącach SKU zamawianie na wyczucie przestaje działać. Nie dlatego, że zakupowiec jest słaby. Dlatego, że skala przerasta ludzką pamięć. Trzeba segmentować asortyment, liczyć zapas bezpieczeństwa, punkt ponownego zamówienia, czas dostawy i opłacalną wielkość partii. To jest matematyka, nie intuicja. W odcinku pojawia się też temat premii w magazynie. To delikatny obszar, bo dotyczy pieniędzy i poczucia sprawiedliwości. Premia uznaniowa zawsze tworzy napięcie, jeśli ludzie nie widzą, z czego wynika. Dlatego rozliczanie pracy powinno opierać się na zdarzeniach operacyjnych: kto co zrobił, w jakim czasie, z jaką jakością i według jakich reguł. Przejrzysty system premiowania zdejmuje presję z brygadzisty i daje pracownikowi możliwość sprawdzenia, skąd wzięła się jego premia. Odpowiadam też na pytanie, czy cyfryzacja logistyki ma sens w małej firmie. Ma, często nawet większy niż w dużej. Mała firma mocniej czuje każdą straconą godzinę, każdy nietrafiony zakup i każdy przestój. Nie potrzebuje wielkiego systemu. Potrzebuje jednego dobrze wybranego narzędzia, które zdejmie z ludzi najbardziej męczący fragment pracy. Na końcu mówimy o kosztach, zwrocie, integracji z ERP i WMS oraz o lęku ludzi przed nowym narzędziem. Tu nie ma magii. Pierwsze wdrożenie powinno rozwiązać problem, który zespół naprawdę czuje. Jeżeli narzędzie tylko dokłada pracy i kontroli, ludzie będą się bronić. Jeżeli zdejmuje z nich telefony, przepisywanie danych, ręczne liczenie premii albo chaos przy rampie, zaczynają go bronić sami. Najważniejszy wniosek z odcinka jest prosty: nie kupuj cyfryzacji pakietem. Zacznij od jednego wąskiego gardła. Policz, ile kosztuje. Dobierz narzędzie. Sprawdź efekt. Dopiero potem idź dalej. Rozdziały: 00:00 Cyfryzacja logistyki - od pytań do decyzji 02:19 Od czego zacząć, żeby nie wydać pieniędzy w błoto 05:11 Bałagan w danych - czy można zaczynać 07:40 Korek przy rozładunku i awizacja dostaw 10:28 Przeprojektowanie magazynu bez błędu na papierze 13:24 Zamrożony kapitał w zapasach i braki towaru 17:11 Premie w magazynie bez kłótni i uznaniowości 20:08 Cyfryzacja w małej firmie - kiedy ma sens 21:55 Koszt wdrożenia i okres zwrotu 23:42 Studia logistyczne - na czym się skupić 25:40 Integracja z ERP i przyjęcie zmiany przez ludzi 27:29 Czy trzeba kupić wszystko naraz i czy cyfryzacja zabiera pracę Kontakt i więcej: https://locura.pl https://www.linkedin.com/in/piotrsusz/ https://www.linkedin.com/company/locura-consulting Przeczytaj artykuł do tego odcinka na blogu: https://locura.pl/publikacje/ Newsletter LinkedIn - więcej treści eksperckich: https://www.linkedin.com/in/piotrsusz/recent-activity/newsletter/ Nasze narzędzia: https://locura.tech - ekosystem narzędzi logistycznych https://app.locura.tech - Modeler 3D do projektowania magazynów https://pronostico.locura.tech - Pronostico do prognozowania popytu

  ListenShow Notes
• 

  Nawigacja w świecie logistyki

  Prognozowanie popytu. Dlaczego magazyn płaci za błędną sprzedaż?

  May 29, 202650 minS0

  Prognozowanie popytu nie kończy się na spokojnym slajdzie ze sprzedaży. Kończy się w magazynie, na regale, w zajętej lokalizacji i w gotówce zamrożonej w towarze, którego nikt nie odbierze.<br />W tym odcinku pokazuję mechanizm, który w firmach FMCG wraca regularnie: sprzedaż deklaruje popyt, planowanie próbuje go uśrednić, produkcja układa serie, zakupy zabezpieczają materiał, a magazyn dostaje fizyczny efekt wszystkich założeń. Jeśli prognoza sprzedaży jest opinią, a nie procesem, ktoś za tę opinię zapłaci. Najczęściej zapłaci magazyn, planowanie produkcji, zakupy i właściciel firmy.<br /><br />Punkt...

  ListenShow Notes

Based on semantic analysis of episode topics and host coverage, this show is a strong guest fit for executives in:

Industry fit is computed by PitchCentric using vector embeddings of the show's episode catalog.