
Μικρές συζητήσεις, μεγάλες αλλαγές.
Ανάμεσα στο "εγώ" και στο "εμείς". Πόσο κοντά μπορούμε να έρθουμε χωρίς να χάσουμε τον εαυτό μας;
<p>Πόσο κοντά μπορούμε να έρθουμε σε έναν άνθρωπο χωρίς να χάσουμε τον εαυτό μας; Όταν μια γνωριμία γίνεται σχέση, το «εγώ» αρχίζει σιγά σιγά να συναντά το «εσύ» και να δημιουργείται ένα «εμείς». Όμως η πραγματική σύνδεση δεν σημαίνει ότι δύο άνθρωποι πρέπει να γίνουν ίδιοι. Στο τρίτο επεισόδιο μιλάμε για την οικειότητα, τις διαφορετικές ανάγκες, τον προσωπικό χώρο και τα όρια μέσα στη σχέση. Για εκείνες τις μικρές στιγμές όπου ανακαλύπτουμε ότι ο άνθρωπος που αγαπάμε δεν σκέφτεται, δεν αισθάνεται και δεν χρειάζεται πάντα τα ίδια πράγματα με εμάς. Γιατί άλλο είναι να συνυπάρχουμε και άλλο να συνδεόμαστε. Και ίσως η ουσία μιας σχέσης να βρίσκεται ακριβώς εκεί. Στο να μπορούμε να είμαστε πραγματικά κοντά, χωρίς κανείς από τους δύο να χρειάζεται να χάσει τον εαυτό του. Γιατί το «εμείς» δεν χρειάζεται να σβήσει το «εγώ». Μπορεί να αφήσει χώρο και στους δύο να υπάρχουν.</p>


